Home - Travels - Crowncaps - Guestbook - Contact

Travelogue Malta - Gozo - Comino trip

do 28 - vr 29 - za 30 - zo 31 - ma 1 - di 2 - wo 3
do 4 - vr 5 - za 6 - zo 7 - ma 8 - di 9 - wo 10 - do 11 - vr 12 - za 13

Interactive

  • Waar ik ben geweest, kun je zien via Google Earth
  • Intro
    Beste lezer, ben je klaar voor een trip naar Malta, naar Gozo, naar Comino, naar... wie weet waarheen nog?
    Ja?
    Wel, lees verder, en kom dagelijks terug!
    Een nieuw avontuur wacht op mij. Zondagavond, heb ik uiteindelijk beslist om komende donderdag naar Malta te vertrekken. Stap 1: een vlucht boeken (via ebookers.be), stap 2: Een slaapplaats vinden voor wanneer ik toekom. Stap 3: dat zien we wel als we zover zijn.

    28 Oktober - aankomst

    Zeedijk van Sliema Door de bus voor mijn deur te missen, ben in twintig minuten later in het station van Gent toegekomen. Daardoor moest ik overal wat langer wachten op een aansluiting. Eerst de trein naar Brussel Noord en daar nog even wachten op de trein naar de luchthaven. Zo stond ik uiteindelijk een goed uur voor vertrek van mijn vlucht aan de check-in in plaats van 2u. Er stond wel een hele rij aan de security check, waar ik toch een half uur heb moeten aanschuiven. Hierdoor kwam ik net toe toen de boarding startte. Eigenlijk ideaal, toch?
    In Zurich, Zwitserland moest ik overstappen. Vanop de eerste rij kan ik al bevestigen dat de bergtoppen al onder een laagje suiker liggen, hierbij een Belgische vrouw op het vliegtuig citerend die nu in Zurich woont. Om 20u zijn we geland en deze keer was mijn bagage wel mee! Kort erna zat ik op het busje van maltatransport die me naar
    Granny's Inn, in Sielma, Valletta bracht waar ik om 21u toekwam. Ik woon er voor vier dagen in een kamer, waarin ik vandaag het vijfde en laatste bed inneem. Omdat het wireless internet vandaag niet werkte, moest ik wel vlug op verkenning om dit verslag in een bar met wifi te kunnen typen. (de Golden Pils is een lekker biertje)... En het leuke is, ik kan dit gewoon op een buitenterrasje doen! Probeer dat nu maar in België :-)

    29 Oktober - Sliema - Floriana - Valletta

    FlorianaNa ontbijt in het hostel, was het tijd voor een eerste verkenning, richting kade. Daar heb je om de paar meter een standje om je een 'harbour tour' te verkopen. Deze anderhalf-uur-durende rondvaart (€16) brengt je langs alle baaien in en rond Valletta. Het is een makkelijke manier om de omgeving vanaf het water te zien, ook de plaatsen waar je anders te voet niet zal komen. Indrukwekkend zou ik echter zeker niet noemen.
    Daarna ben ik te voet doorgewandeld van Sliema naar het schiereiland Manoela, maar het fort die daar ligt is niet toegangelijk wegens bouwwerken. Dan maar doorgewandeld naar Valletta zelf. Daarvoor passeer je eerst door de voorstad Floriana. Dit is wel een leuk stukje om doorheen te wandelen, met gigantisch plein voor de kerk, met de graanopslagplaatsen eronder. Je passeert zo ook de eerste toegangspoorten voor Valletta. Hierna kwam een avondwandeling in Valletta. De toeganspoort tot deze ommuurde stad is één van de triestigste die ook gezien heb, maar het stadje zelf maakt dit volledig goed. Jammer dat het stuk rechts van de poort volledig omzeild is voor werken. Ik heb natuurlijk niets meer kunnen bezoeken, maar een tocht langs het water, met forten op elke uiteinde van een baai, bij de ondergaande zon heeft ook wel iets. Valletta is terecht UNESCO erfgoed.
    Om terug te keren naar Sliema heb ik toch maar de bus genomen. Voor een halve euro kun je hier de bus op (in principe €47c). Later op de avond ben ik nog even een slaapmutsje gaan nemen samen met een fransman die in dezelfde kamer slaapt in het hostel. Zo is mijn Frans ook nog eens van pas gekomen.

    30 Oktober - Valletta

    St John's co-cathedralVandaag ben ik opnieuw naar Valletta getrokken, maar deze keer met de ferry, die in vijf minuten (€93c) de baai kruist. De dag werd vooral door cultuur gevuld. Begonnen met de St-John's co-cathedral, een katedraal zoals ik er nog geen gezien heb, zo rijkelijk versierd met geschilderde taferelen en beeldhouwwerk in de stenen waaruit hij (of is het 'ze'?) is opgetrokken. Toegang;: €6, tenzij je wacht tot er een dienst bezig is. 's Avonds kon ik nl. gratis binnen, maar dan kan niet vrij rondlopen en moet je achteraan blijven staan. Als je geen €6 wil uitgeven, krijg je op die manier wel al een goede indruk. Het bijhorende museum met boeken en wandtapijten krijg je dan wel niet te zien. Op zaterdag kun je de katedraal enkel 's morgens bezoeken.
    Kort na de middag, na een hapje in de straat gekocht te hebben, heb ik de Palace State Rooms en de Palace Armoury bezocht. Die zitten samen in één ticket, die ik gecombineerd heb in het multi-pass ticket voor Malta en Gozo samen. De Armoury heeft een indrukwekkende hoeveelheid aan harnassen, helmen en wapens van de kruisvaarders, t.e.m pistoelen en kanonnen.
    Daarna heb ik nog wat rondgewandeld richting Fort Elmo. Daar bevindt zicht ook het War museum die de rol van Malta beschrijft ten tijde van WO I en II, incl. jeeps, moto's, spitfire en allerhande uitrusting, zowel van de Duitse als van de geallieerde troepen.
    Tegen dan had ik wel genoeg musea gezien en heb ik simpelweg de route langs de stadswallen gevolgd. Hierdoor kwam ik uiteindelijk weer terecht bij de toegangspoort. Nog even de hoofdstraat gevolgd en dan bleek het
    Archeological museum open te zijn tot 19u. Aangezien die mee in het combi-ticket zit, ben ik er ook maar even binnengestapt. Het is niet zo groot en na een overdosis musea was ik er wel snel doorheen.
    Hierna heb op een terrasje nog het relaas van gisteren en vandaag getypt, waarna ik opnieuw de bus naar Sliema genomen heb. Wat ik zondag doe, dat zal waarschijnlijk afhangen van het weer. Ik heb alvast gemaild naar het hostel op Gozo voor een boeking van drie nachten, vanaf maandag.

    31 Oktober - Marsaxlokk, Birzebbuga

    De felgekleurde vissersbootjes zijn kenmerkend voor MarsaxlokkNa een uurtje extra nachtrust, heb ik deze morgen de bus naar het zuiden genomen. Het is zoals steeds tot nu toe, zonnig.Een t-shirt volstaat, zolang de zon schijnt. 's Zondags is er kaaien van Marsaxlokk een (vis)markt. Die trekt vele touristen, waardoor de visrestaurantjes als paddestoelen uit de grond schieten. Op zondag zijn er zelfs extra bussen vanuit Sliema. Als middagmaal heb ik me beperkt tot een vijgenpasta die in bladerdeeg gefrituurd werd. Een aanrader! Het zuiden staat aangeschreven als zijnde het armere en industrierijke gebied. Om de hoek van Marsaxlokk ligt dan ook een heel wat industrie wat het toerisme niet in de hand werkt. Na de middag heb ik te voet de kust gevolgd tot aan Birzebbuga. Daar ligt Pretty Bay, een vijftigtal meter strand met aan de ene kant zicht op het stadje, aan de andere kant zicht op Free Port, een containerterminal.
    Via een kleine omweg heb ik de Hertiga site Ghar Dalam museum en grot bezocht. Het kleine museum heeft een indrukwekkende hoeveelheid aan tanden en beenderen uitgestald. De grot, een soort gang, is het niet helemaal te bezoeken, maar het stukje waar je wel doorheen mag, is toch het bezoeken waard.
    Daarna heb ik nog een flink eind gestapt tot een andere grot, Ghar Hasan die aan de zuidelijk kliffen ligt. Volgens de Lonely Planet, afgesloten omwille van de veiligheid, volgens de receptie aan Ghar Dalam, afgesloten wegens ingestort. Er staat wel één hek middenin de grot, maar er zijn nog 2 zijgangen die de trip zeker de moeite waard maken. De grot is vrij toegangelijk. Het ligt wel eventjes buiten Birzebbuga, een auto was hier handig geweest, en het is niet zo goed aangeduid. Helemaal op het einde van de parking die er voorzien is, kun je afzakken naar de kliffen en op je linkerkant zijn er een paar treden. Als je die volgt, kom je aan de ingang van de grot. Het is vooral interessant als je een zaklamp meebrengt. Halfweg op je linkerkant heb je namelijk een niet-goed-zichtbare gang. Deze leidt je via een nauwe gang naar andere openingen, ramen, op de zee. Er is een klein netwerk van gangen. Toch wel spannend om daar op je eentje doorheen te wandelen/kruipen want andere toeristen waren er niet in de grot zelf.
    De bus terug, vanuit Birzebbuga, rijdt jammergenoeg niet rechtstreeks naar Sliema. Ik moet een omweg via Valletta maken en daar overstappen.

    1 November - Gozo - Victoria

    Smalle straatjes in VictoriaEergisteren had ik gemaild naar St-Joseph's hostel op Gozo. Er waren nog kamers vrij, dus vanmorgen ben ik naar Gozo vertrokken. Eerst vanuit Sliema de bus, voor ongeveer 45 minuten, naar het uiterst noordelijke punt van Malta, Cirkewwa genomen. Daar vertrekt de ferry naar Gozo. Ik vond het nogal bizar dat het ticketloket gesloten was. Iedereen stond dus zonder ticket aan te schuiven. Ook op de ferry werd er geen ticket verkocht. Een andere passagier wist me te vertellen dat het ticket op de terugweg zal verrekend worden. Een andere optie is om per watervliegtuig te komen en te gaan, maar daarmee spaar je zeker geen ferry ticketje uit :-). De overtocht duurt ongeveer 25 minuten.
    Net iets voor 13u kwam ik toe. Het hostel ligt op slechts tien minuten wandelen van de haven. Voordat het hostel er tien jaar geleden inkwam, was dit 50 jaar lang een kinderopvangtehuis, en hiervoor het grondgebied van een landheer met zijn bedienden, 250 jaar geleden. Father George, zoals de huishoudster hem noemt, heeft ervoor gezorgd dat er in elke kamer voldoende Maria-beeldjes, foto's en kruisjes hangen. Het complex is enorm, met hoge plafonds, overal antieke potjes en pannetjes en klokjes uitgestald, grote traphallen, overal gangetjes, opbergruimtes, verlaten slaapzalen, een first-aid kamertje waarin een witte overjas hangt en op het terras ouderwetse 'tuinstoelen' op wieltjes die eerder aan ziekenstoelen uit de jaren 50 doen denken (zoals gezien in de psychiatrische instelling Guislain in Gent). Voeg daarbij nog de gierende wind door zich door elke kier laat horen en het ontbreken van andere gasten... Creepy. Ik dacht om even op het terras te zitten, maar ben toch maar vlug weer naar buiten gegaan, waar de zon scheen, waar de wind gewoon strak was maar niet door kieren fluit en waar wel toeristen ombekommerd rondkuieren.
    Ik heb de bus naar Victoria genomen, vooral met de bedoeling om wat informatie in het bureau van toerisme te halen. Daarna ben ik doorheen de Citadel gewandeld waar ik de old prison bezocht heb. Vanop de vestingmuren van de citadel heb je schitterend zicht over de omgeving en de verschillende kerken die overal uittorenen. De andere musea in het complex zal ik misschien later nog bezoeken. Het is zeker de moeite om er een een uurtje of twee rond te wandelen. De tweede trekpleister van Victoria zijn de nauwe, verkeersvrije straatjes achter het onafhankelijkheidsplein, aan de andere kant van de citadel.
    Als avondmaal heb ik nu de lokale Lampuki-vis geprobeerd. Een dertig-centimeter lange vis, inclusief kop en staart, kan je maag wel vullen en is heel lekker. Iets voor 19u heb ik me terug naar het busstation moeten reppen voor de laatste bus die richting haven vertrekt. Dat is een groot nadeel van het hostel, je bent vroeg terug. Uit voorzorg had ik met toch een fles Maltese wijn (rode) aangeschaft om niet alleen te zijn met de fluitende wind. Maar gelukkig viel het uiteindelijk nog mee. Er waren nog een paar andere gasten aanwezig in de keuken, en we hebben dan toch, met z'n vieren, de avond al babbelend, met de fles wijn erbij, kunnen vullen. En de creepy indruk van deze morgen, die werd tot in elk detail gedeeld door de andere gasten. Het lag dus niet aan mij... :-)

    2 November - Comino - Blue lagoon

    De Blue Lagoon, voordat de hordes toeristen toekomenNa nog maar eens getoaste boterhammen met confituur en sneetjes kaas in plastiek, zijn we met z'n drieën, samen met de twee Ierse meisjes uit het hostel, Sorcha en Fiadth (of zoiets), naar de haven gewandeld. Onderweg werden we al aangesproken door een verkoper van de boottochtjes die ons voor 10 Euro wou overzetten naar Comino. Maar omdat we met z'n drieën waren, wou hij ook wel voor 25 Euro. We zijn toch maar doorgewandeld en aan de haven was de startprijs sowieso €8. Maar omdat we al een betere prijs boven gekregen hadden, konden we nu mee voor €6.
    De overzet naar Comino duurt amper tien minuten en je wordt direct afgezet in de Blue Lagoon. De blauwe lagune is een minuscule baai met misschien vier vierkante meter strand en verder de kade waar de bootjes aanmeren. Die staat vol met strandzetels die je kan huren. Het was een komen en gaan van bootjes toeristen; ik wil er niet aan denken hoe dat in het zomerseizoen moet zijn. Er was nu amper plaats om nabij het water te liggen. Maar eerst hebben we eilandje te voet doorkruist, het is namelijk maar 2,5 op 1,5km groot. Eigenlijk is er niets te zien, afgezien van hier een daar een restantje van een gebouw met een kanon. Er staat ook een toren, maar deze was vandaag niet open. De rest van de tijd hebben we ons aan de lagune gezet en ook even een duik genomen in het nog warme water. Het was dan ook de zonnigste dag tot nu toe. Blijkbaar was het de week voor mijn aankomst nog volop aan het regenen. De blue lagoon zelfs is prachtig, het helderste appelblauwzeegroene water dat ik in Europa ooit gezien heb. (Zelfs niet op de Azoren, voor zover ik me nu herinner.) Rond 15u begon het alweer wat frisser te worden, maar tegen half vier moesten we sowieso toch de boot op.
    Zittend in een rolstoel op het terras, met zicht op zee, kan ik nog genieten van de laatste zon van vandaag. Straks nog een pasta/pizzaatje gaan eten met mijn lieftallig gezelschap ... en vandaag, een wit wijntje om af te sluiten :-).

    3 November - Gozo - Ggantija - Azur Window

    De niet-te-missen Azur WindowHet was een heel ontspannen ochtend. Tegen 9u ontbijten, met z'n vieren, de twee Ierse meisjes en ja, nog een Ierse vrouw. Er waren twee nieuwe gasten toegekomen vorige avond, maar die hebben deze ochtend reeds uitgecheckt. Vandaag zouden de Irish sisters naar Sliema vertrekken, dus na een kort afscheid ging ik terug op ontdekking van Gozo. Na vijf minuten te wachten aan de bushalte, kwam het in me op dat ik evengoed een fiets kon huren in het hostel. Dus ben ik maar teruggegaan naar het hostel en daar een mountainbike gaan halen. Op die manier moet ik niet de hele dag overstappen en wachten op bussen die maar sporadisch rijden. Ik ben direct naar de Ggantija tempels gefietst. Deze staan op de UNESCO erfgoeg lijst omdat ze toch wel zo'n 5500 jaar oud zijn, een paar duizend jaar ouder dan Stonehenge en één van de oudste bouwwerken ter wereld. De site zelf is klein, en ook niet echt indrukwekkend mooi. Je ziet er wel een aantal kamers en altaren, dus toch de moeite waard om er zeker te passeren. Incluis in het ticket is het nabij gelegen Ta'kola Mill, maar ook dit is maar een kleine meerwaarde. Ik ben blij dat ik in Valletta, het Heritage Multi Ticket gekocht heb voor €30, waarin al deze sites vervat zitten. Zo hoef je je verder geen vragen te stellen of het het individuele ticket wel waard was. Als je veel bezoekt, dan ben je goed af met dat ticket. In Xaghra heb ik dan ook mijn middagmaal genomen, in een pastizzeria. Gelukkiglijk heb ik er ook een flesje cola bijgenomen. De suikers zijn de rest van de dag goed van pas gekomen bij de vele beklimmingen met de fiets. Ik wou nl. via de noordkust terugrijden. Daarom volgende ik de weg richting Marsalforn, waar een vreemde berg ligt waarover ik verder niets kan zeggen. Daarvoor bekijk je maar de foto's. Ernaast liggen de zoutvelden, in de rotsen uitgehouwde zoutvelden. Heel speciaal en vooral leuk om met de moutainbike doorheen te fietsen (ik was niet de enige). Daarna probeerde ik de weg verder te volgen, maar ben toch terug richting binnenland verzeild geraakt. Zo kwam ik terug in Victoria na een dodelijke klim. Die heuvels kruipen wel erg in ongetrainde kuiten. Bij een kruising met het aquaduct kon ik mijn weg vervolgen naar Dwerja waar de Azur Window ligt. Dat is op het einde een steile weg naar beneden, waar je in volle vaart per fiets naar beneden zoeft. De Azur Window is echt een fantastisch zicht, en zeker niet te missen. Het is zeker de klim terug, bergop, waard. De mensen achteraan op de pick-up's, die vanuit hun hotels voorbij zoefden, waren allen aan het lachen met mij die daar bezweet omhoog zwoegde. Bovendien ben ik aan het blauwe raam voor de tweede maal e West-Vloamse vrouwe tegenkomen: "Moh, ik koa nohtaans fuftig cent verstoan...". Eerst bij de tempels en nu hier. Leuk om daar in het plat West-Vlaams op te reageren. Verrassing gegarandeerd :-)
    Daarna werd het tijd om terug naar het hostel te fietsen, de weg terug door Victoria en verder richting haven. Onderweg een Cisk ophalen om even te bekomen eenmaal terug thuis. Father George moest lachen toen hij mij halfdood de trap zag opkomen, bedekt onder het zweet.
    Later op de avond zijn we met z'n allen, George, de Ierse vrouw en mezelf, naar een restaurant in het nabij gelegen dorp gegaan om er te dineren. Het was een gezellige avond.
    Oh ja, ondertussen is het creepy hostel al veel minder creepy geworden...

    4 November - Malta - Sliema

    50-jaar oude bus, zoals alle bussenVanmorgen heb ik Gozo achter mij gelaten en ben met de ferry teruggekeerd naar Malta, direct terug naar Sliema. De eerste bus die passeerde aan de haven was onverstelbaar. Ik stond met mijn rugzak te wachten aan zijn halte. Hij loste al zijn passagiers in het midden van de parking en reed toen gewoon verder. We stonden wel met drie te wachten om op te stappen. Tegen dat we echt beseften wat er gebeurde, reed hij het terrein al af en was vertrokken met een lege bus. Dat werd dus nog een half uurtje wachten, en gelukkig had de volgende chauffeur er meer zin in.
    Maar dan was het toch een ontspannen rit langs de kust tot in Sliema. Het was toen al 13u en Granny's hostel was dus al een uur dicht. Dus heb ik me op een terrasje gezet en een ondermaats slaatje met kip gegeten. Na nog wat in de zon te zitten, heb ik het hostel gebeld en er is iemand afgekomen om me te laten inchecken. De Itialiaan, Igor, die ik in het begin hier ook ontmoet had, was nog aanwezig. Hij zit hier twee maanden voor een cursus Engels. Malta heeft zowat op elke straathoek een school om Engels te leren en er zitten dan ook enorm veel buitenlanders die hier Engels komen leren.
    's Avonds ben ik nog even tot St. Julian gewandeld om er een paar van de typische pasticias te eten: kleine hartige gebakjes van bladerdeeg gevuld met ricotta of spinazie en tonijn.

    5 November - Sliema

    Sliema, Tigne-PointOver vandaag valt er weinig te vertellen. Rond een uur of tien ben ik naar het strand vertrokken (het zijn hier hoofdzakelijk wel rotsstranden). Het leuke is dat je hier gratis op internet kan, zelfs al zit je met je voeten in het water. Zo heb ik een paar uur gepasseerd met een boekje, een keer rond te zwemmen en me wat te laten verbranden. Een echt dagje ontspanning dus. Het was bij momenten wel serieus bewolkt. Echt slecht weer heb ik nog niet gehad, wel een dagje met wat meer wind, en op Gozo heeft het om 5u 's morgens eens een zware stortbui gedaan maar daar heb ik slapend geen last van gehad. Voor de komende dagen zal het blijkbaar ook wat wisselvallig worden, maar ik vertrouw erop dat de voorspellingen ernaast zitten.

    6 November - Mdina - Rabat

    Gevangenis/museum in historisch centrum van MdinaGisteren was het moeilijk om me zover te brengen om niets te doen. Daarvoor dient vakantie nochtans. Vandaag was het dan weer moeilijk om iets te doen. Deze morgen ben ik dan toch, samen met de Zweedse gast van het hostel,vFrederik, met de bus naar Mdina gegaan. De Zweed zoekt hier werk, en als hij tegen het einde van de week niets heeft, keert hij terug naar Zweden. Pas tegen de middag zijn we in Mdina gearriveerd om er de ommuurde stad te bezoeken. Best wel mooi. Daarna ben ik naar Rabat gegaan, dat ik eigenlijk nog leuker vind want daar is er meer leven. Spijtig is wel dat wat te laat toegekomen ben, zodat ik niet alles meer kon bezoeken. Tegen 16u30 sluiten de meeste sites. Het lijken me wel mooie stadjes om na zonsondergang te bezoeken. Ik heb dit nog snel kunnen ervaren doordat het nu rond 17u al donker wordt en ik de voorlaatste bus (18u) terug naar Sliema had.
    Er is vandaag ook nog een Nederlander toegekomen die hier een week is om te duiken, met de ambitie om binnenkort instructeur van instructeurs te worden. 's Avonds zijn we weggegaan in St Julian, de Muddy Waters bar; iedereen in het hostel was daar.

    7 November - Sliema

    VallettaZondag is rustdag. Maar strandweer is het niet want het is bewolkt en er valt nu en dan wat regen. Ik kijk wat rond en lees een boekje. En ja, ik typ dit hier ook. Net zoals een vijftal andere mensen, zit ik hier met een netbook in ons openluchtkantoor met zicht op zee.
    Naar Sicilïe zal ik niet meer gaan. Ik heb het lang overwogen, maar ik heb nog genoeg te doen hier, op Malta. Zoals de Ierse vrouw, Sconia, op Gozo zei: "Sicily will be there for a long time. It's better to relax here"
    's Avonds zijn we samen met de Dutch guy en de Swedish guy konijn gaan eten. Rabbit staat in Malta op elke kaart bij de traditionele gerechten. Niet slecht, maar wel veel peuzelwerk. De Italian guy had al zijn eigen afspraakje. Iedereen wordt hier eerder met zijn nationaliteit herkend ipv met zijn naam, wat wel grappig is.

    8 November - Malta sailing tour

    Hotsende boottochtHet was twijfelachtig weer, kans op buien en sterke wind. Niettemin ben ik vanmorgen toch naar de kaaien gegaan om er een Malta tour met Captain Morgan te maken. 40 € voor een dagje varen, incl een goede lunch. Wegens de sterke wind, hebben we niet helemaal rond Malta kunnen varen, maar werd de tocht aangepast zodat we aan de oostzijde van de eilanden bleven. We hebben zo wel tot bovenaan Gozo gevaren waar we in Ramla Bay voor anker gegaan zijn om er te lunchen. Daar lagen we uit de wind en was het zalig relaxen met een glas wijn erbij. Jammergenoeg had ik de batterijen van mijn fototoestel niet opgeladen, waardoor ik dus al snel zonder stroom zat. Op de terugweg zijn we nog even de Blue Lagoon proberen naderen, maar de zee was te wild tussen alle rotsen, zodat we er niet bij konden. De boeg van de boot kon wel een paar meter op en neer gaan, met grote golven langsheen het dek tot gevolg (incl. regenbobgen). We zijn een paar keer doorweekt geworden, zelfs op het bovendek. In de strakke wind kon je wel weer drogen als je op een veiliger plaatsje ging staan. De tocht duurde tot rond half vijf, en dan geeft ook de zon er de brui aan.

    9 November - Sliema, Scuba diving discovery

    WOII commando centrum in Lascaris War RoomsEergisteren had ik me een PADI Scubi diving Discovery les geboekt bij Dive Systems Malta. Dit is fantastisch goed meegevallen. Veel meer relaxt dan het snorkelen vorig jaar in Jordanië. Het was een totaal andere omgeving dan de rode zee, maar het blijft fantastisch om een school 30-cm grote vissen voor je neus te zien passeren. Deze les was voor de het duikcentrem, in open zee. Dat is toch wel boeiender dan dit ergens in een zwembad te doen. Het was wel even schrikken toen ik waarschijnlijk wat teveel lucht in mijn vest gepompt had, zodat ik plots snel naar de oppervlakte ging en ik niet direct wist wat eraan te doen. Bijna boven, kon ik mezelf toch tot stilstand brengen door het teveel aan lucht weer uit mijn vest te lossen. Tijdens de cursus leer, naast het gebruik van je materiaal, nog drie zaken: je duikbril watervrij maken onderwater, je mondstuk loslaten en terug insteken nadat je hem watervrij geblazen hebt en tot slot, je mondstuk helemaal los te laten zweven om hem daarna terug te vinden in het water en wederom watervrij te maken voordat je terug probeert in te ademen. Deze les ging tot zes meter diepte. Na deze inleiding mag ik tot 12m, onder begeleiding van een instructeur natuurlijk. Misschien iets voor donderdag nog.
    In de namiddag ben ik nog even terug naar Valletta gegaan en heb er de Lascaris War Rooms bezocht. €10 is wat veel geld voor het korte bezoek, maar het kan gecombineerd worden met andere bezienswaardigheden. De war rooms, een gangennetwerk uitgebouwd in de rotsen, toont je hoe tijdens WO II, Duits-Italiaanse bombardementen en dan vooral de verdediging ertegen gecoördineerd werden. Het geheel wordt door een enthousiaste gids uitgelegd. Het blijkt dat het netwerk in de kliffen van Dover (UK) naar dit voorbeeld, is uitgebouwd, ter voorbereiding van de landing in Normandië.

    10 November - Hagar Qim, Dingli, Rabat

    Dingli cliffsNa een lange nacht uit in Paceville was het lastig om op te staan voor het ontbijt. Omdat het einde van mijn vakantie in zicht is, kon ik me niet permitteren nog een dagje niks te doen. Daarom ben ik toch maar op de bus gesprongen richting Blue Grottos en afgestapt aan de megalithische tempels Hagar Qim en Mnajdra. Deze dateren ook van 3500 voor Christus en zijn verrassend goed bewaard gebleven. Het zijn dan ook twee indrukwekende sites met gigantische rotsblokken waarin je nog duidelijk de verschillende kamers van de tempels herkent. Ik twijfelde of ik naar de Blue Grottos, een bijzondere rotsformatie, uitgehouwen door de zee, zou gaan. Hoewel het dichtbij is, was het wel de andere kant uit dan de Dingli Cliffs en daar wou ik ook te voet heen. Omdat dit toch wel een eindje stappen was en ik niet echt een plannetje had, ben ik er maar direct aan begonnen. Het bleek uiteindelijk ruim 2 uur stappen. Misschien zijn er wel wandelpaden, maar ik heb vooral door privé velden gelopen en ben onderweg begroet door acht blaffende loslopende honden. Bijna keerde ik terug, maar hun baasje kwam van achter de hoek om me door te laten. Na driekwart van de weg, kwam ik toch op een beter wandelpad, na een paar keer de weg te vragen aan de zeldzame mensen die buiten waren in dit afgelegen stuk Malta. Het einde van de wandeling is wel indrukwekkend, met hoge rotsformaties, net voor je Dingli bereikt. Als je bovenop de rotsen staat, krijg je dan wel een prachtig uitzicht over de gladde kliffen, met het meteostation er bovenop (een opvallende witte bal). Een prachtig viewpoint. Dingli ligt wel wat afgelegen, dus het is nog een eindje stappen naar het dorpscentrum waar je een bus kan nemen.
    Maar omdat Rabat slechts een drietal kilometer verderop ligt, heb ik die afstand ook maar gestapt. Ik bleek dan wel aan een nieuwe kant van Rabat uit te komen, dat tamelijk groot is. Ondanks dat ik een paar dagen geleden ook al in Rabat geweest ben, herkende ik er niets van. Na nog maar eens de weg te vragen, bleek dat ik inderdaad aan een uiteinde, ver van het historische centrum was. Maar na tien minuten wandelen, deze keer in de goeie richting, kwam ik er toch uit, onder begeleiding van twee oudere vrouwtjes. Daar aangekomen, heb ik de St. Paul's kerk en catacomben kunnen bezoeken. De vorige keer was ik net te laat om nog binnen te kunnen. Vooral de catacomben is een indrukwekkend netwerk van ondergrondse gangen, trapjes en kamertjes. Een zaklamp is wel aangeraden want niet alle stukken zijn verlicht. Claustrofobie laat je best wel thuis, want het zijn veel heel smalle gangetjes waar je soms gebukt doorheen moet.
    Hierna ben terug afgezakt naar Sliema, maar nu wel met de bus.

    11 November - HMS Maori

    Dive Systems, SliemaDeze morgen heb ik gewoon eventjes niets gedaan, afgezien van op het gemak te ontbijten. Deze middag om halftwee stond mijn tweede duik gepland. De vorige keer had ik een Ierse instructrice, vandaag is het een Spanjaard. Omdat ik de Discover Scuba Diving voltooid had, mocht ik nu tot 12m diepte duiken. De HMS Maori is een Brits oorlogsschip die in 1942 door Duitse bommen gezonken werd en nu een paar meter voor de kust van Valletta ligt op een diepte van 10m-14m. Hij is helemaal overgroeid met dikke pakken algen en wieren. Je kan zien waar de kanonnen bevestigd waren. We zijn er helemaal rond geweest. Het is nogal overweldigend om dit allemaal te aanschouwen, zodat ik nog wel een keer zou terug willen om er nog meer van te genieten. Er zwemmen zoveel vissen rond, vreemde anemonen die zich samentrekken als je passeert, wrakstukken die uit het zand steken en andere delen van het schip die een paar meter boven je uitkomen. Uiteindelijk zijn we tot 14m diepte gegaan. Toch weer een bijzondere ervaring! En dat was het ook voor een Duitser die met een eigen instructeur mee was: hij had een duikpak met korte mouwen en korte broek. Die zag blauw van de kou en stond te trillen toen hij uit het water kwam. De volgende stap zou nu zijn om een Scuba Open Water Course te volgen, maar daarvoor heb ik nu geen tijd meer.

    12 November - Hypogeum - Tarxien - Three Cities

    Tarxien megalitische tempelsVandaag was het Hal Salfieni Hypogeum in Paola aan de beurt. Het ticket had ik reeds eind oktober via internet geboekt. Per rondleiding (één per uur) mogen er maar tien personen mee, waardoor zelfs nu, in het laagseizoen, alle tickets voor de komende week reeds uitverkocht zijn. Deze site is dan ook uniek. Het bestaat uit drie ondergrondse verdiepingen, waarvan de bovenste verdieping tot 6000 jaar oud is en de onderste zo'n 4500 jaar. De te bezoeken ruimtes zijn goed bewaard waardoor je zelfs muurbeschilderingen duidelijk kan zien. De architectuur van de ondergrondse kamers weerspiegelen de bouwstijl van bovengrondse tempels.
    Voor het Hypogeum heb ik nog de Tarxien Tempels bezocht, ook in Paola, maar die zijn niet echt de moeite. Veel blijft er niet van over en het is vooral op een zielige manier 'gerestaureerd' met cement, wat vloekt met het origineel gesteente. Best dat de toegang mee in het combi-ticket van Heritage Malta zit want mij is het geen €6 waard.
    In de namiddag ben ik doorgewandeld naar de Three Cities. Op amper twee kilometer van Paolo kom je bij de Cottonera (Cospicua), die omgeven is door inlande verdedigingsmuren. (De meeste omwallingen op Malta zijn hoofdzakelijk naar de zee gericht.) Je kan op die muren lopen en dan krijg je een fantastisch panorama over de Grand Harbour van Valletta. Er staat wel niets aangeduid voor toeristen, want de ontwikkeling hiervan is nog bezig. Door op die muren te lopen, lopen je bovendien ook op de daken en tussen de antennes van de huizen die eronder staan :-) Om vanuit Cospicua naar Vittoriosa, een van de andere Three Cities, te gaan, heb ik toch weer even de weg moeten vragen. Gelukkig spreken de meeste mensen hier goed Engels. Vittoriosa is aan het uitgroeien tot de place-to-be als je een obsceen grote yacht bezit. Er lagen er zo een paar in de yachthaven. Qua gezelligheid, moet het niet onderdoen voor Valletta: nauwe steegjes, prachtige oude gebouwen en veel trapjes. Een bezoekje meer dan waard.

    13 November - terug naar huis

    Sinds deze nacht heb ik een pijnlijke keel en een lopende neus. Het logische gevolg van ruim een week een kamer te delen met iemand die een week aan het hoesten was en een andere die naar huis gaat met een ooronsteking. Deze morgen vroeg zijn de Nederlander en de Zweed ook naar huis vertrokken. Morgen vertrekt de Italian guy ook en zo loopt het hostel wat leeg. Er is wel alweer een Australiër bijgekomen die al vier maanden in Europa rondtrekt en straks een job gaat zoeken in de UK om daarna de rest van Europa te ontdekken. Het blijven een komen en gaan van mensen met allen hun eigen reden om hier te zijn.
    Nu, inpakken en wegwezen voor de vlucht om 16u.

    Malta in a nutshell

    • Breng je Engelse stekker adapter mee.
    • Buschauffeurs (en andere chauffeurs) rijden als gekken, maar dat moet ook wel om die oude bussen vooruit te krijgen.
    • Omdat er per gezin drie auto's zijn (iedereen heeft er een), slagen ze er op dit mini eiland er toch in om files te veroorzaken tijdens de piekuren.
    • Als je vanop de bus een bordje ziet: 'Valletta 6km', dan mag ben je nog 45 minuten onderweg
    • Malta biedt een ideale gelegenheid om kennis te maken met het duiken zonder daarvoor in een zwembad te moeten liggen, maar direct de schoonheid van de zee kan ontdekken.
    • Toegangsticketjes zijn over het algemeen duur: wat je ervoor terugkrijgt rechtvaardigt niet altijd de prijs. Koop dus combi-tickets waar je kan.
    • Bijna iedereen spreekt goed Engels
    • Als snelle hap zijn de warme pasticcerias ideaal.
    • Budget: 810€ + 340€ vlucht op 17 dagen (± 68€/dag)

    Related links