Home - Travels - Crowncaps - Guestbook - Contact

Travelogue Spanje: Barcelona en eco diving in L'Escala

Locations

Waar ik ben geweest, kun je zien via Google Earth
Weersverwachting
L'Escala

Intro

Deze reis is een reis met een missie. Duiken is terug de hoofdactiviteit, maar ditmaal in functie van "eco diving". Hierbij werk ik mee aan het verzamelen van gegevens om de kwaliteit van het onderwaterleven in kaart te brengen. Simpelweg: vissen tellen. De lokale organisatie is in handen van Kenna Eco Diving in L'Escala. Dit is een visserdorpje aan de Costa Brava, iets ten noorden van Barcelona. De verzamelde gegevens worden verwerkt door de Spaanse onderzoeksorganisatie Silmar. Tijdens het weekend zal ik de PADI Enriched Air Diver cursus volgen. Ik vlieg via Barcelona en zal bij aankomst en vertrek de sfeer van de stad nog wat proberen opsnuiven.

5 mei - Barcelona

Vorige avond ben ik zonder problemen geland in Barcelona. Het was even zoeken naar mijn bagage, want hij lag niet op de aangekondigde band. Ze hadden hem bij de "bijzondere" bagage gelegd op een andere band. Raar. Zij wisten toch niet dat ik er een wetsuit rondgedraaid had? De aerobus bracht me daarna snel naar Placa Catalunya, vanwaar ik naar hostel The Hipstel kon stappen.

Deze morgen stond de Sagrada Familia van Gaudí op het programma. Het toegangsticket had ik vooraf geboekt en ik kon dus zonder wachtrij binnenstappen. De ingang ligt nu aan Gevel van de Passie, die de dood van Jezus uitbeeldt. Het is dan ook ruw en hoekig vormgegegeven met strakke lijnen. Zoals verwacht staat er ook een stuk van de gevel in de stellingen. Dan binnen de kathedraal moest ik toegegeven dat ik nog nooit zoiets gezien had. Het grootste verschil met de meeste kathedralen die ik gezien heb, is de moderne, open, lichte ruimte. Geen wilderige beelden in nissen, geen krulletjes en tierelantijntjes (stel mijn kennis van architecturale stijlen niet in vraag!) en geen duffe, grijze, met kaarjes verlichte T-vormige ruimte... Maar hier stond je in het natuurlijke licht, met vloeiende balkons voor het koor, en hoge bomen (pilaren) die aan het plafond prachtig versiereningen vormen. Toen ik de kathedraal kruiste, kwam ik aan de achtergevel, die van de Geboorte. Dit is de meest gekende met de overweldigende details. Integenstelling tot de Gevel van de Passie (de dood), stelt deze het leven voor (en ook de geboorte van Jezus). Daar kon ik de toren Naiximiente (ofzoiets) op, tot 50m. Het is eens leuk om de binnenkant van de toren te zien, via de smalle trapjes (niet voor claustrofoben).

In de namiddag heb ik de metro naar Parque Guell genomen. Dit is een park die door Gaudí ingericht werd op een heuvel. Het is even een stevige klim tot het bovenste punt van het park, waarna ik via het park zelf terug afgedaald ben, doorheen gallerijen, langs pic-nic plaatsen en hier en daar getracteerd op nog kunstwerkjes van Gaudí. Beneden heb je dan nog een paar huisjes waarvan het dak volledig met gekleurd glas is bedekt. Heel origineel, maar dat is net wat je van hem verwacht natuurlijk.

Als laatste attractie heb ik een van de huizen bezocht die door Gaudí ontworpen en ingericht is: Casa Batllo. Dit is werkelijk uniek. De toegangsprijs is ongeveer gelijk aan die van de Sagrada (ongeveer €20). Niet goedkoop om een huisje te bezoeken! Maar eenmaal binnen, ben je dat onmiddellijk vergeten. Dat is interieur is werkelijk uniek! Hoeken vindt je er niet in terug. Alles is afgerond: muren, ramen, deurstijlen, plafonds... Er zijn eveneens overdekte binnenterrassen.

Dat was mijn (eerste) 24 uur van Barcelona. Na een hapje te eten was het tijd om de bagage in het hostel op te halen, en de trein (20u21) te nemen naar Flaça. In die anderhalf uur was er wat tijd om dit dagverslagje te typen. Handig is dat elke zitplaats hier voorzien is van een stopcontact.
In Flaça werd ik opgepikt door Ray, van Eco Diving. We haalden nog een BCD, vinnen en ademautomaat op en reden verder naar L'Escala. Daar ontmoette ik Gaynor, die het eco project leidt en met wie ik via email de reservatie gemaakt had. We drinken nog een pint op het terras tijdens een introductie over de omgeving. Dan is het tijd om te slapen, in de omgebouwde garage waarin twee stapelbedden staan, een locker, een wc en een douche.

top
6 mei - L'Escala en de eerste duik

Vanmorgen de eerste duik gehad. Ray, de man van Gaynor, zorgt voor het ontbijt: spek en eieren (ze zijn Iers) en toast, en natuurlijk een pot zwarte koffie, want anders geraken we niet gestart met de dag. Daarna heb ik een introductie gekregen in het Silmar project waaraan Kenna Eco diving meewerkt. Dit omvat een overzicht van het onderwaterleven. Daarvan is er een selectie die tot de zogenaamde 'Key Species' van het project behoort, en dat zijn de soorten die geteld worden. Dit omvat o.a. koralen, zeegras, felgekleurde slakjes (nudibranchs), een aantal vissen, kreeftjes, zeeëegels. Na de laatste soort, wist ik de eerste niet meer, maar daarom wordt er gerekend op één week die nodig is om ze te herkennen.

Tegen de middag hebben Gaynor en ik dan de eerste duik van het jaar gedaan, in de baai Cale Montgó. Ook voor haar is het de eerste, want ik ben de eerste vrijwilliger van dit jaar. Het project start dan ook pas vanaf mei. Volgende week zou er wel een tweede duiker toekomen. Tijdens deze duik hebben we vooral wat rondgekeken naar de soorten die we 's morgens in de presentatie bekeken hebben en de uitrusting uitgetest. De buitentemperatuur is wel 23 tot 25°C, maar de zee is nog niet opgewarmd nu. Onze verkenningsduik ging niet dieper dan 6m, en daar was het nog 15°C. Na een duik van bijna 1u20, begon dit toch wel fris te worden aan de handen en voeten. Ik heb bovendien nog geen handschoenen, dus die kan ik hopelijk morgen aanschaffen. Ondertussen is mijn nieuwe duikpak en duikbotten ook getest, en goedgekeurd. Er is wel 13kg lood nodig om me in die nieuwe 10mm wetsuit en met een aluminium cilinder omlaag te krijgen. Ter vergelijking, eind vorig jaar deed ik het met 6kg, maar dan met een gebruikt 7mm en met stalen cilinders.
Mijn foto's zijn nu vooral gericht op het zo goed mogelijk trekken van de verschillende soorten die we hier proberen te vinden, en ander 'zeekrapuul' die fotogeniek genoeg is (zoals een lelijke octopus vandaag). Ondertussen is Gaynor bezig zwerfvuil van de bodem te verzamelen, en kwam toch boven met een serieus gevuld net.

Na de duik hebben we nog iets gegeten, en een paar posters naar de lokale marine club gebracht. Die moeten de schippers ervan bewust maken dat ze hun ankers niet zomaar mogen uitgooien waar ze willen, omdat er daar onder hun boot toch wel veel (beschermd) leven is die daar grote schade door ondervindt.

En morgen... dan gaan we duiken!
top
7 mei - Medes eilanden en Cala Montgó

Deze morgen was het vroeg opstaan. Om half acht liep de wekker af. Op het programma stond een boottocht naar de Medes eilanden. Dat is een klein groepje eilandjes die ter hoogte van het stadje Estartit gelegen zijn, een paar kilometer ten zuiden van L'Escala. Om 9u werden we daar verwacht. Bij aankomst heb ik eerst en vooral neopreen handschoenen gekocht. Ik heb voor de 3mm gekozen, omdat die nog toelaten om de camera vlot te bedienen. Die van 5mm hadden beter geweest tegen de kou, maar zijn nogal onhandig. Vandaag bleek het toch maar 13°C te zijn en dat begint toch wel fris te worden na een half uurtje, ook aan de handen.
De duik zelf verliep niet zo vlot. Het lood in de jacket is tamelijk in het begin losgekomen, en is heel onhandig om terug vast te zetten eenmaal je de BCD aanhebt. De omgeving is wel spectaculair, waarbij we door een grote, maar heel donkere tunnel gegaan zijn. Zonder zaklamp begin je er beter niet aan. Die van Gaynor gaf er de brui aan na een paar seconden, maar gelukkig deed de mijne het wel nog. Ondertussen was ik zo bezig met dat stom lood, waardoor ik tegen het einde van de tunnel al de helft van mijn lucht opgebruikt had. Deze keer zaten we ook wel op een diepte van 20-25m waardoor je die tank sowieso al veel sneller leeg ademt. Uiteindelijk heb ik het lood dan toch in een andere zak kunnen steken, maar dan moesten we dus direct terugkeren. Ik kwam aan de oppervlakte met een bijna lege cilinder. Onderweg toch een paar leuke dingen gezien, zoals een grote paling en grote wuivende koralen aan het einde van de tunnel. We hebben ook een langoest (spiny lobster) kunnen groeten. Volgende week krijg ik gelukkig nog eens de kans om daar te duiken.

In de namiddag hebben we terug een duik gemaakt aan Cala Montgó want dit is de plaats waar we later ook wat data voor Silmar zullen verzamelen. Deze keer zijn we iets dieper, tot 11m gegaan, en ook daar was het maar 13°C meer. Het leven was er minder uitbundig dan gisteren.

Als afsluiter van de dag heb ik een dagmenu gegeten voor €7, incl een pint. Als je geen restaurant langs de zeedijk binnenstapt, dan kun je hier wel goedkoop eten. Je hebt dan wel zicht op straat, ipv op de zee, maar dat neem ik er wel bij. Zicht op een mooie auto kan ook schoon zijn.

En morgen... meer duiken!
top
8 mei - Cala Montgó

Twoeliwoeeeeluueiiee... 7u30 en de wekker loopt af. Om 8u ontbijt. De zon laat nog niet veel van zich merken. We vertrekken terug naar Cale Montgó, deze keer naar de transect waarvan de gegevens doorgegeven worden aan Silmar. Het is een kwartier aan de oppervlakte zwemmen alvorens we aan het begin van de onderzoekszone komen. De zone wordt telkens uitgetekend aan de hand van een lintmeter van 100m, telkens identiek hetzelfde traject (jaar na jaar). Op die manier wordt de evolutie in kaart gebracht. Per meter wordt telkens een kader van 5mx5m onderzocht. Vanmorgen hebben we de eerste 20m gedaan met het oog op de rode squirts (zakpijpen, volgens wikipedia). Elke vierkante cm wordt bekeken, want die beestjes (die als een plant vastzitten op de rotsen), variëren van 5mm tot 5cm (althans op deze plek). Op een plastic bord noteren we per meter en op welke diepte het aantal dat we zien. Dat was een duik van bijna anderhalf uur. Tijdens het onderzoeken van de rots, heb ik ook een soort kreeftje opgemerkt, die tot nu nog niet op deze zone gezien was.

Alvorens opnieuw het water in te gaan voor de tweede duik, hebben we eerst een hapje gegeten. Ondertussen was de zon wel al present. De bedoeling was dat ik nu anemonen zou tellen, terwijl Gaynor de telling van deze ochtend zou herhalen, omdat zij en ik verschillende resultaten hadden. Jammergenoeg was het potloodje die aan mijn plastic bord bevestigd zat, spoorloos... Geen nota's door mij dus. Dan maar samen terug de telling van 's morgens gedaan. Op het einde hebben we dan nog een paar anemonen onderzocht. Niet simpel om die te tellen, en volgens mijn quasi onmogelijk om het correct te doen. Zelfs als Gaynor en ik op hetzelfde stuk keken, bleek ik er 3x zoveel te onderscheiden. Er is nog werk binnen Silmar om een richtlijn op te stellen zodat iedereen op dezelfde manier de telling uitvoert. Gaynor ging de vraag eens stellen wanneer er binnenkort een bezoek van Silmar is op deze plek.
Tijdens het terugkeren naar het strand, zag ik nog een raar stuk plastiek 2m onder mij. Ik dook ernaartoe en raakte het eens aan. Bizar... het veerde mee. En toen zag ik een kleine siddering onder het zand. Toen viel het me op dat het een rog was die zich verscholen had onder het zand. Vreemd dat ie niet wegzwom toen ik eraan kwam. Toen ik beter keek, kon ik twee kieuwen nabij de ogen onderscheiden. Gaynor had hem niet gezien, maar ze wist me wel te zeggen dat deze soort (een van de key species in het onderzoek die niet vaak gezien wordt) elektrische schokken toedient aan zijn aanvallers. Ze had dit zelf al eens mogen ondervinden. Een geluk dat ik een handschoen droeg toen ik erop duwde, want ik heb er niets van gevoeld. Na anderhalf uur zat ook de tweede duik erop. Drie uur onder water, dat kan wel tellen voor twee duikjes, en dat terwijl de temperatuur maar 15-13°C is op die diepte (5-10m). Het wordt wel koud aan het einde van elke duik.

Toen we terug waren en het materiaal afgespoeld hadden, heb nog een 5km loopje gedaan naar het oude centrum, langs de kust. Vlot ging het niet en het schemerde al snel voor mijn ogen. Waarschijnlijk te weinig gegeten en gedronken tijdens de dag, waardoor mijn energiepeil nogal laag stond. Bovendien is het blijkbaar geen goed idee om duiken te mixen met een duursport er onmiddellijk na omwille van het risico op decompressie aandoeningen die hierdoor versterkt kunnen worden. (Bron: DAN)

Daarna was het tijd voor het avondeten. Het was ondertussen al 21u geworden en het regende lichtjes. Ik ging terug naar de plaats van gisteren. Ik ging terug voor het menu en een glas wijn. Tot mijn verrassing zetten ze een fles voor mijn neus. Ik neem er een glas van, en terwijl ze mijn voorgerecht (bord charcuterie mix) brengen, vraag ik om een glas ipv een fles. Maar het was per fles... en ik moest maar nemen wat ik wou... Na de charcuterie, kwam er een bord cannolonie in kaassaus. Daarna was ik toch al voldaan. Als dessert kreeg ik dan nog een bord frieten met nog een stuk vlees. Overdaad die zeker een nachtje zal meegaan! Dat vele eten was doorgespoeld met 3 glazen wijn. Wanneer ik de rekening vraag, bleek het weer €7 te zijn. Ik vroeg aan de serveerster hoeveel het dan was, indien ik de volle 75cl naar binnen sloeg, en zij: "€7". Daar zal ik de komende dagen nog heengaan. 100m verder, met zicht op zee, zou me dat ruim 4x zoveel kosten.

En morgen, dan gaan we...? Jawel, duiken!
top
9 mei - L'Escala: Punta Romaní

Een nieuwe dag, zelfde twoeliwoeeeeluueiiee. Deze keer gaat de duik naar een andere transect, aan Punta Romaní. Afhankelijk vanwaar de wind komt, is het beter op de ene of op de andere plaats. Ook hier wordt er een afstand van 100m bijgehouden. Om het Guust Flater gehalte op peil te houden, heb ik op deze duik mijn duiklicht vergeten. Dus in plaats van een tunnel door te gaan, hebben we het gedeelte buiten de tunnel moeten onderzoeken. Geen probleem dus. Maar een ezel stoot zich geen tweemaal aan dezelfde steen he? (Maarja, die duiken ook niet.) De eerste duik ging tot 20m, waar we op red squirts geteld hebben. Het moet gezegd worden, warm is het daar beneden niet! Maar ook aan de oppervlakte niet. Er staat wat wind en veel zon was er deze morgen niet.
Omwille van de diepte van de eerste duik, hebben we ruim een uur moeten wachten voordat we aan de tweede duik konden beginnen, die tot 18m ging. (Dit om niet in decompressie tijd te gaan.) Dan hebben we de rest van de zakpijpen geteld.
De diversiteit ligt echter een stuk hoger dan aan Cala Montgó. Ik heb er nog twee soorten zeesterren gezien van wel 30cm diameter, paarse platwormen, roze anemonen, een octopus die zo plat is als een muntstuk,... Toch raar wat er allemaal in het water leeft hier.

Rond 14u zat de dagtaak er al op. Dan een pizza'tje binnengespeeld en een wandelingetje gemaakt in de felle zon.
top
10 mei - Project AWARE

Elke week doet Kenna Ecodiving een clean-up actie voor Project AWARE, de internationale organisatie die instaat voor bewustwording van vervuiling van zeeën en oceanen (en voor de bescherming van haaien). Vandaag was het die dag. Wat houdt dat in? We gaan te water met een netzak en een mes of schaar en verzamelen afval in het water of op de zeebodem. Wij zijn opnieuw naar Cala Montgó gegaan, maar nu de andere kant van de baai. Daar zijn we tot 20m afgedaald. Met een uur duiktijd, hebben we toch 2kg verzameld. Het grootste deel zijn vislijnen en de bijhorende loodjes. Die hangen vaaks als een netwerk verspreid over tientallen meters, en lopen van rif tot rif. Geen wonder dat er dan vissen gewond of verstrengeld geraken. Door de loodjes worden ze dan ook nog eens op hun plaats gehouden zodat ze opgespannen blijven. Veel vislijnen hangen echter ook in trossen rond de rotsen en zijn al in meer of mindere mate overgroeid. Nietemin toch verwijderd, en toch proberen om dan zelf niet teveel schade aan te richten.
Ik heb de duik beëindigd met slechts 10 bar over. Doordat de wind opstak, hebben we vandaag maar één duik gedaan. Gaynor voelde op het einde ook haar voeten niet meer van de kou.

Toen we terug aan het huisje waren, hebben we het resultaat van de clean-up bekeken. We hebben veertien loodjes verzameld en tientallen (honderden?) meters vislijn. De rest bestaat uit resten van blikjes, wat plastic (flessen) en een ijzeren staaf die ooit deel van een boot zal geweest zijn. Een slipper, duikbril of snorkel kom je ook wel eens tegen, maar dat was op eerdere duiken deze week. Deze informatie (wat en hoeveel) moet dan op de website van Project AWARE ingegeven worden, samen met de coördinaten van de locatie.

Voila, een stukje Middellandse zee die iets properder en veiliger geworden is.
In de namiddag heb ik nog de knowledge review gedaan voor de Nitrox cursus. Dus was staat er morgenochtend op het programma? Duikopleiding!

top
11 mei - Nitrox part I

Weekend! Rustdag! Geen telling, geen clean-up!
Uitslapen! Of dan toch weer niet echt. Om 9u30 werd ik verwacht bij Dive Paradis. Ray stond deze morgen niet klaar met bacon and eggs, want voor hem is het ook weekend. Onderweg dus bij de bakker gepasseerd. Deze morgen heb ik het eerste deel van de Enriched Air Diver cursus gevolgd. Welja, alle theorie had ik al doorlopen, dus het was enkel nog een review van de antwoorden op een kleine test. Daarna deden we de praktische oefening om te meten welk zuurstofpercentage er precies in je cilinder zit. Gewone lucht zoals wij allemaal inademen bevat ongeveer 21% zuurstof, en 79% stikstof. Bij Enriched Air (ook wel Nitrox genoemd), is het aandeel zuurstof groter (tot 40%), ten koste van de stikstof. Tot slot hebben we nog een bootduik gemaakt, terug in Cala Montgó omdat de wind ons nog steeds parten speelt. De duik was ook beperkt tot 10m, dus we hebben ook weinig voordeel uit de nitrox gehaald. Het zicht was slecht, en bovendien waren er nog twee duikers mee die nog veel moeite hadden om hun zweefvermogen te controleren. Geen ideale omstandigheden dus. Het was wel grappig om te zien hoe de instructeur moeite deed om hier en daar een beestje aan te tonen. Maar als je al een week eco diving gedaan hebt in die baai, dan blijft er weinig over dat je nog niet gezien hebt.

Tegen 15u was ik terug, en had de rest van de dag vrij. Dan nog maar een wandeling gemaakt naar Punto Montgó waar een uitkijktoren staat op het hoogste punt, samen met een bunker eronder. Gaynor had mij aangeraden om een zaklamp mee te pakken. Je kan inderdaad de bunker inlopen, waar het pikkedonker is. De Petzel kwam van pas. Daarna op het strand nog de laatste theorie van de cursus bekeken, en de laatste knowledge review gemaakt, met de berekeningen van maximum duiktijd en diepte. Uiteindelijk afgesloten met de €7 maaltijd... (vissoep, stoofvlees met aardappel en als dessert een half kieken met frieten. Oja, en de fles wijn niet te vergeten natuurlijk.)

En morgen, ik heb het al een beetje verklapt... Duiken: Nitrox part II.
top
12 mei - Nitrox II bij de Medes eilanden

De zondag begon vroeg vandaag. Om 8u30 moest ik in het dive center staan voor het tweede deel van de nitrox cursus. Vanuit L'Escala is het ongeveer een driekwartier varen. De zee stond weer ruw, dus de boot sprong nogal wat op en neer. Deze keer was de duik met 33% zuurstof. Op een diepte van ruim 20m gaf de duikcomputer mij een kwartier meer toegelaten duiktijd ten opzichte van gewone perslucht. Het zicht was niet zo goed, maar toch een grote groeper gezien, veel witte koraal en een muur met gorgorian corals. Een mooie duik!
Er waren nog een paar West-Vlamingen (Brugge, Roeselare) mee op de tocht. 't Is eens wat anders dan Engels of een paar woorden Spaans te moeten spreken.

Terug in het dive centre, hebben we nog de review van de oefeningen gemaakt, en moest ik nog een extra examentje maken. Alles is goed verlopen, dus nu heb ik het kaartje van Enriched Air Diver verdiend. In de namiddag hebben we een terrasje gedaan met Ray, Gaynor en Richard. Ik kwam ze onderweg van het duikcentrum tegen. Richard is de nieuwe vrijwilliger die vanmorgen toegekomen is. Hij blijft hier voor zes weken.

Morgen: terug aan het 'werk': Duiken, maar enkel in de namiddag. 's Morgens krijgt Richard zijn introductie.

top
13 mei - Cala Montgó

Deze ochtend was het maar om 9u ontbijt. Daarna kreeg Richard zijn introductiepresentatie. Gelukkig is er een felle zon en kan ik ondertussen wat kleur krijgen op het terras. We zijn wel veel buiten, maar als je van kop tot teen ingepakt zit in een wetsuit van een centimeter dik, daar komt niet veel UV door. Je zweet je enkel te pletter. Ray heeft me vanmorgen ook een kompas verkocht, zodat ik onderwater tenminste weet welke kant ik uit moet om terug naar de kust te kunnen.

's Namiddags hebben we dan toch nog een duik gemaakt, nu om Richards duikkit uit te testen. Hij geraakte niet onder, dus heb ik hem letterlijk naar beneden getrokken. Terwijl Gaynor hem de zaken toonde die hij daarnet in de presentatie gezien had, heb ik maar wat plastic flessen en blikjes verzameld, wat detail foto's en filmpjes gemaakt en natuurlijk mijn kompas uitgetest. Het is een grote zekerheid als je weet waar de kust ligt. Zo kon ik wat langer bezig zijn met de foto's en Gaynor toch nog terugvinden door het kompas te volgen. En als ik hen niet terugvond, dan kon ik toch nog steeds naar het strand terugkeren, zonder boven water te moeten komen om te kijken waar het strand is.

Al bij al was het dus een luie dag. Straks gaan we eens een paella zoeken om te eten. Daar heb ik nu wel zin in. Veel middagmaal eten we hier trouwens niet. Op de noen zitten we vaak in het water.

En ja... wat doen we morgen? Ik heb gehoord dat we terug naar de Medes eilanden gaan (omwille van Richard). Deze duik moet ik echter wel zelf betalen, want die je krijg je maar eenmaal cadeau.

top
14 mei - Medes

Het was vandaag Richards beurt voor de Medes duik. Ik kon kiezen, mits betaling, om mee te gaan. Wat zou ik anders doen? Dus natuurlijk ben ik terug meegereden tot in Estartit om van daaruit per boot naar de eilanden te varen. Van alle dive sites die er daar zijn, voerden we jammergenoeg terug naar dezelfde plek als zondag. Maar goed, geen enkele duik is dezelfde. Ik had bovendien terug de kans om nog wat met het kompas te oefenen, en de de boot terug te vinden. Dat lukte wel. Ondertussen zie ik weinig beestjes die ik voordien nog niet gezien had. Voor koraal haal ik mijn fototoestel niet meer uit :-). Maar voor de grootste octopus die ik tot dan gezien had, daarvoor wel. Het was een kanjer die zich rustig liet fotograferen onder zijn rots.

De namiddagduik ging terug naar Cala Montgó. Richard zou daar zijn oefening doen om de rode squirts (zakpijpen, of pijpzakken, of wat is het ook weer?) te tellen in de eerste 20m van de transect. Hij voelde zich echter wat duizelig en had duidelijk veel te weinig gedronken voor en na de eerste duik. Hij voelde zich niet goed om terug het water in te gaan. Gaynor en ik zijn wel gegaan, en hebben anomonen geteld van meter 20 tot 40. Terug met het kompas geoefend om de transect te vinden onder water, en dan terug. Het was daarom een lange duik, van ruim anderhalf uur, en ben terug met 15 bar uit het water gestapt. De anemonen tellen, is niet zo simpel als het lijkt. Ze groeien namelijk in bosjes en je moet met een stokje de tentakels opheffen om te zien of ze uit dezelfde scheut komen. Soms staan er 5 naast elkaar, en soms bestaat dezelfde oppervlakte slechts uit ene.
Nu hebben we echter een octopus gezien, die nog groter was dan die van deze morgen. Dat is opmerkelijk, aangezien de Medes eilanden een beschermd reservaat zijn, en Cala Montgó is dat niet. Ook deze poseerde graag, en liet zich filmen.
Toen we het water verlieten, begon het toch wel wat te regenen, en dit blijft de hele avond doorgaan, met kleine buitjes. Het weer voor woensdag en donderdag ziet er jammergenoeg nog slechter uit. Dus het valt af te wachten hoe het duiken zal (kunnen) verlopen. Ondertussen is Richard er terugbovenop.

top

Links